Home Blogs Experimenteren creëren Hololens

Experimenteren en creëren met Hololens

door Erik de Jong

Wow, je voelt het echt! Dat is het gevoel dat wij zelf de afgelopen weken kregen bij het uitproberen van de Hololens. Door de transparante glazen van de bril zie je hologrammen geprojecteerd in de ruimte om je heen. Die hologrammen kun je van alle kanten bekijken, maar ook bedienen. Ze bewegen en passen zich aan de ruimte en objecten aan.

groep mensen zit lachend om vergadertafel

De bril heeft diverse sensoren voor het meten van de ruimte en de bewegingen van de drager.

De snelle processoren van de VR-bril die de grote hoeveelheid data verwerken, zorgen voor een draadloze toepassing van de Hololens. Je kunt er dus vrij mee rondlopen. 

Experimenteren met Hololens

In eerste instantie ziet het er wonderlijk uit. Een stamelende collega die ‘iets’ bestuurt met zijn handen in het ‘niets’. Het wordt meteen duidelijk dat met deze bril veel mogelijk is. Enige oplossingen schetste ik al in een blog. Maar een artikel of video doet de Hololens eigenlijk geen eer aan. Het slaat de ervaring onvermijdelijk plat. Daarom organiseerden we op 8 december een hands-on lunchsessie rond mixed reality (MR).

Terwijl de één wegduikt voor een robot-aanval, schetsen anderen innovatieve oplossingen met de Hololens. Doen en denken kwamen mooi samen in de workshop.

Man pakt iets in de lucht met hololens op

Het is spannend om de Hololens op te zetten, zelfs voor wie al ruimschoots ervaring heeft met andere AR- en VR-devices. De Hololens dompelt je onder in een virtuele wereld waarin je kunt rondlopen, aanraken en onderzoeken. Maar het bijzondere is vooral dat het die virtuele wereld op een magische manier verbindt met de ruimte waarin je je daadwerkelijk begeeft. De virtuele elementen vervloeien via ‘spatial mapping’ en hologrammen met de fysieke kamer.

Omdat tijdens de workshop iedereen de ruimte kreeg voor experimenteren, was de opzet kleinschalig. We konden niet meer dan een tien organisaties toegang geven.

Simulatie en performance support

In een gemeenschappelijke aftrap keken we naar de hype curve en ontwikkelingen, maar ik ging ook in op mijn eigen VR-ervaringen. Vanaf mijn Delftse ontwerpopleiding in de jaren 90, of eigenlijk al lang daarvoor: vanaf mijn eerste fascinerende bezoek aan Panorama Mesdag. Om wat grip te krijgen op de verschillende oplossingen gebruikten we het virtuality continuum van Paul Milgram.

Voor een kleinschalig dialoog en brainstorm deelden we de groep in tweeën. De ene groep bestond daarbij uit organisaties op het vlak van (zakelijke) dienstverlening en opleiding. De levendige dialoog resulteerde in ideeën op het vlak van training en simulatie. Of in het slim visualiseren van datastromen in de kantooromgeving; bijvoorbeeld het logistieke proces, de onderhoudshistorie, vervoersstromen, gebouwbeheer of beveiliging.

Bij de tweede groep hadden de medewerkers in het dagelijkse werk meer interactie met hun fysieke werkomgeving, bijvoorbeeld in de logistiek, energie of transport. Voor deze groep bleek het gemakkelijker om concrete toepassingen te bedenken, vooral ook voor het veilig en efficiënt werken zelf. Allerlei innovatieve vormen van performance support kwamen in beeld.

Op het grote scherm kon men ondertussen meekijken met de ervaringen van de proefpersonen. Sommigen moesten nog wat wennen aan de noodzakelijke bedieningsgebaren, maar anderen gingen zonder enige aanwijzing aan de slag. Binnen de kortste tijd stond er zelfs ongevraagd een virtuele kerstboom in de zaal.

Opvallende ervaringen met Hololens

Wat bij de hands-on ervaringen weer opviel is de vaak onderschatte kracht van geluid. Het (ruimtelijke) effect ervan is cruciaal voor de leerervaring. Dat merkten we overigens eerder ook al bij onze VR-projecten met de Oculus Rift.

Een ander aspect dat opviel was dat er veel mogelijkheid en misschien wel noodzaak is voor integratie van data in de ervaring. De realiteit kan worden verrijkt met statistieken en metadata, maar ook andersom: de 3D-wereld kan uitstekend worden gebruikt voor inzicht en manipulatie van de data.

De ervaring met de Hololens bleek voor sommigen zo sterk dat ze zich hardop afvroegen of we de traditionele VR hiermee dood moeten verklaren. Dat gaat mij persoonlijk nog wat ver, maar de technische performance en vooral het gebruiksgemak wijzen wel in die richting.

Veel van de bedachte oplossingen lagen niet zozeer bij het (initieel) leren, maar in het werk zelf, in allerlei vormen van performance support. Da's maar goed ook, want uiteindelijk is het leren vaak geen doel op zichzelf. Wat opviel is dat de camera's aan boord van de Hololens veel mogelijkheden blijken te hebben voor coaching op afstand, veiligheid en zelfs certificatie. De ideeën gingen uiteraard gepaard met tegenargumenten, rond investeringen en vooral privacy.

groepje luistert naar spreker

Ook na afloop van de workshop ging het broeden verder: we ontvingen van een aantal individuele deelnemers nabranders met extra ideeën en reflectie. Prachtig om elkaar zo te kunnen inspireren. We hebben meteen een goed voornemen voor 2017 te pakken: voor de mensen op de wachtlijst doen we snel een tweede lunchsessie, op 19 januari. Wil je uitgenodigd worden? Stuur dan een berichtje.